ค่ายศิลปะและนิทรรศการ “วาดชีวิต” 2547

รอยทาง......ที่นำไปสู่ความหวัง..... ถึงโลกที่เข้าใจและความสุขของเด็กที่มีเชื้อเอชไอวี
เราเริ่มออกเดินทางครั้งแรก.....ด้วยความเชื่อว่าศิลปะ เป็นเครื่องมือที่จะช่วยให้เด็ก ๆ ได้สื่อสารความรู้สึกนึกคิด และเรื่องราวที่กระทบใจ อันจะนำไปสู่การ
คลี่คลายเยียวยาร่วมกัน และเปิดพื้นที่ให้เสียงของเด็กได้สื่อสารสร้างความเข้าใจกับสังคม

การปักหมุดแรก นำร่องการเดินทางครั้งนี้มีเด็กที่มีเชื้อเอชไอวี อายุ 8-15 ปี 16 คน เข้าร่วมเรียนรู้
เป็นเด็กที่อยู่ในความดูแลขององค์กรคณะทำงานในพื้นที่ ได้แก่ มูลนิธิเข้าถึงเอดส์ เชียงราย โรงพยาบาลศรีนครินทร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น มูลนิธิพัฒนา
เครือข่ายเอดส์ สำนักงานภาคอีสาน โรงพยาบาลพระจอมเกล้าเพชรบุรี และองค์การหมอไร้พรมแดน-เบลเยี่ยม
เด็ก ๆ เข้าร่วมค่ายศิลปะวาดภาพ 1 ครั้ง ในเดือนมกราคม 2547 ณ พิพิธภัณฑ์เด็กกรุงเทพมหานคร
ผลงานภาพวาดจัดแสดงในงานนิทรรศการ ‘วาดชีวิต’ : ภาพวาดและบทบันทึกของเด็กที่มีเชื้อเอชไอวี ได้จัดแสดง 2 ครั้ง

1) วันที่ 20-27 มิถุนายน 2547 ณ พิพิธภัณฑ์เด็กกรุงเทพมหานคร
2) วันที่ 11-16 กรกฎาคม 2547 การประชุมนานาชาติเรื่องเอดส์ ปี 2547 ณ อิมแพคเมืองทองธานี กรุงเทพฯ

‘วาดชีวิต’ นับได้ว่าเป็นครั้งแรกของหลาย ๆ คน ที่มาชมงานหรือติดตามผ่านสื่อต่าง ๆ
ได้ล่วงรู้ความในใจของเด็ก ๆ สร้างความตระหนักต่อการทำความเข้าใจและดูแลเด็กที่มีเชื้อเอชไอวี

พลังของศิลปะช่วยให้เด็กบางคนรู้สึกได้ถึงว่า การลงมือวาดภาพบางภาพ
เสมือนหนึ่งกำลังก้าวเข้าไปชำระใจที่บอบช้ำ
และฉุดดึงตัวเองให้ลุกขึ้นวาดชีวิตไปสู่ความหวังที่แจ่มใส
เรื่องราวที่เด็ก ๆ สื่อสาร นำไปสู่การติดตามช่วยเหลือเยียวยาจิตใจเด็กแต่ละคน
‘วาดชีวิต’ ความภาคภูมิใจครั้งแรกของเด็ก ๆ กับ.... ความรู้สึก
“ฉันทำได้…ฉันวาดรูปได้....ทำให้คนมาดูงานประทับใจ เข้าใจเด็กที่มีเชื้อเอชไอวี”

“ฉันก็เป็นเด็กคนหนึ่ง ไม่ได้ต่างจากเด็กคนอื่น ๆ
เล่นได้ ทำอะไรได้เหมือนเด็กทั่วไป ฉันคือเด็กคนหนึ่ง” เก่ง อายุ 13 ปี
“วาดภาพสนุก สนุกที่ได้วาด” ฝ้าย อายุ 8 ปี
“เห็นดอกไม้ มีกองดินเกะกะอยู่ เลยวาดกระถางให้ดอกไม้” บอย อายุ 11 ปี
“ไม่มีเงินซื้อโกศให้แม่ วาดโกศให้แม่” บัว อายุ 13 ปี

“วาดรูปไปตลาดกับแม่บนสวรรค์ ไม่ชอบภาพนี้ แต่รู้สึกดีที่ได้ระลึกถึงแม่” อ้อม อายุ 13 ปี

ค่ายศิลปะและการแสดงผลงานศิลปะ “ฉันคือใคร ไยฉันจึงมี” 2549-2550

ค่ายศิลปะและการแสดงผลงานศิลปะ “เส้นทางชีวิต” ปี 2550-2551

จากวาดชีวิต สู่ฉันคือใคร ไยฉันจึงมี
ทำให้พวกเรา ทั้งเด็ก ๆ และคณะทำงานผู้ใหญ่ มั่นใจว่า ความฝันถึงโลกที่เข้าใจและความสุขของเด็กที่มีเชื้อเอชไอวี ไม่ได้ไกลเกินไปให้ถึง

ประสบการณ์จากเพื่อน 26 คน ได้แบ่งปันให้แก่เพื่อนและน้อง ๆ อีก ร่วม 100 คน โดยมีเด็กที่อยู่ในความดูแลของศูนย์วิจัยโรคเอดส์
สภากาชาดไทย เข้าร่วมเรียนรู้กับเด็ก ๆ จากพื้นที่เดิม
และเกาะเกี่ยวกันเป็นทีมเยาวชนเพื่อนอาสา สร้างเพื่อนร่วมทางในพื้นที่ต่าง ๆ ทั่วประเทศ
จากการเรียนรู้กิจกรรมศิลปะ สู่กิจกรรมส่งเสริมทักษะชีวิตและเพศศึกษา รวมทั้งกิจกรรมสร้างรายได้ ตามความสนใจของเด็ก ๆ
กิจกรรมการเรียนรู้จัดขึ้นรวม 13 ครั้ง นอกจากนี้เด็ก ๆ ยังคงจัดแสดงผลงานศิลปะรณรงค์ทางสังคมอย่างต่อเนื่อง

“เมื่อก่อนคิดว่าเราเป็นโรคนี้ จะเรียนหนังสือไปทำไม
ท้อแท้ สิ้นหวัง ไม่มีใครยอมรับเรา คิดว่าตัวเองเป็นคนที่ไม่มีค่า
ถ้าไม่ได้มาทำกิจกรรมแบบนี้คงตายไปแล้วมั้ง
ตอนนี้เข้าใจตัวเอง รักตัวเองแล้ว
มีเพื่อนที่เหมือนเรา เขาก็มีความสุขได้
ได้แสดงงานทำให้คนยอมรับพวกเรามากขึ้น ภูมิใจ”
อ้อม อายุ 17 ปี เข้าร่วมกิจกรรมศิลปะตั้งแต่อายุ 13 ปี

“เส้นทางชีวิต” จัดแสดงแล้วทั้งสิ้น 6 ครั้ง
1) วันที่ 2 เมษายน 2551 ในงานประชุมระดับภูมิภาค องค์กรภาคีความร่วมมือองค์การยูนิเซฟ ณ โรงแรม Imperial Queen’s Park กรุงเทพฯ (จัดแสดงละคร)
2) วันที่ 28 พฤษภาคม 2551 งานประชุมสมัชชาเครือข่ายผู้ติดเชื้อเอชไอวี/เอดส์ ประเทศไทย ณ ไร่เทพธิดา สระบุรี (จัดแสดงละคร)
3) วันที่28 กรกฎาคม 2551 – 4 สิงหาคม 2551 ณ หอประชุมมหิศร SCB ปาร์ค พลาซ่า ถนนรัชโยธิน กรุงเทพฯ (จัดแสดงละคร ดนตรี และนิทรรศการภาพวาด)
4) วันที่ 13-15 ตุลาคม 2551 ในงานเวทีวิชาการเพศศึกษาเพื่อเยาวชน จัดโดยองค์การแพธ ณ โรงแรมแอมบาสเดอร์ กรุงเทพฯ (จัดแสดงเฉพาะนิทรรศการภาพวาด)
5) วันที่ 27-31 ตุลาคม 2551 ณ สยามเซ็นเตอร์ กรุงเทพฯ (จัดแสดงเฉพาะนิทรรศการภาพวาด)
6) วันที่ 20 พฤศจิกายน 2551 งานประชุมมอบรางวัลข่าวส่งเสริมสิทธิเด็ก มูลนิธิอิสรา โรงแรมเซ็นจูรี่ (จัดแสดงเฉพาะนิทรรศการภาพวาด)

ค่ายศิลปะและการแสดงผลงานศิลปะ “เดินตามฝัน” ปี 2551

การแสดงละครเพลงเรื่องมังกร พญานาค วันที่ 1 ธันวาคม 2551 จัดโดย สภากาชาดไทย

กันยายน 2551 – สิงหาคม 2552 วิจัยเรื่อง นโยบายการส่งเสริมการทำงานองค์รวมเพื่อป้องกันแ ละแก้ไขปัญหาแก่เด็กและเยาวชนที่มีเชื้อเอชไอวีในประเทศไทย

การวิจัยและการศึกษาดังกล่าวเป็นความร่วมมือกันของ
• สถาบันคลังสมองของชาติ
• กลุ่มเราเข้าใจ
• มูลนิธิเข้าถึงเอดส์ เชียงราย และเครือข่ายผู้ติดเชื้อเอชไอวี/เอดส์ เชียงราย
• โรงพยาบาลเชียงรายประชานุเคราะห์
• โรงพยาบาลพระจอมเกล้าเพชรบุรี
• หน่วยโรคติดเชื้อ ภาควิชากุมารเวชศาสตร์ โรงพยาบาลศรีนครินทร์ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น
• ศูนย์ประสานความร่วมมือระหว่าง เนเธอร์แลนด์ ออสเตรเลีย ไทย เพื่อการศึกษาวิจัยทางคลินิกด้านโรคเอดส์ ศูนย์วิจัยโรคเอดส์ สภากาชาดไทย
สนับสนุนงบประมาณโดย สถาบันคลังสมองของชาติ และองค์การยูนิเซฟ ประเทศไทย

การศึกษามีวัตถุประสงค์เพื่อสรุปบทเรียนและสังเคราะห์รูปแบบการทำงานกับเด็กและเยาวชนที่มีเชื้อเอชไอวีแบบองค์รวมในพื้นที่ขององค์กรความร่วมมือ
ทบทวนนโยบายระดับประเทศที่เกี่ยวข้อง และจัดทำข้อเสนอในการพัฒนาการดำเนินงานในพื้นที่และขยายผลต่อไป

วิธีการศึกษาจะได้มีการสัมภาษณ์ สนทนากลุ่ม เจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้อง เด็กและผู้ปกครองที่มารับบริการ